• 06-828 470 62
  • contact@wegwijscc.nl

Alleen zijn of je eenzaam voelen

Alleen zijn of je eenzaam voelen

Gratis stockfoto 25Het is zondagmiddag, rond half 4. De kinderen spelen buiten. Ik heb een aantal uren gewerkt (tja, ook op zondag werk ik gewoon door) en ik ben net in de tuin gaan zitten. Even niks, even lekker zitten, genieten van de rust en de warme zon op mijn gezicht. Een musje hipt even heen en weer, op zoek naar eten, denk ik. Ik geniet even, van het alleen zijn, even niets hoeven. Ik geniet van de rust. Ik ben gewend om veel alleen te zijn. Meestal ben ik bezig, druk met alles dat gebeuren moet. Kinderen, huis, werk, het sociale leven. Maar in alle rust alleen zijn, zonder persé wat om handen te hebben, gaat me doorgaans ook wel prima af.

Alleen zijn is geen gevoel. Alleen zijn is een feit. Je bént het. Je eenzaam voelen, het woord zegt het al, is een gevoel. Wil je niet alleen zijn, dan kun je actie ondernemen waardoor je niet alleen bent. Al ga je boodschappen doen, pak je de telefoon of loop je gewoon de straat op. Alleen zijn is een keuze, uitzonderingen van mensen met dusdanige beperkende omstandigheden dat zij niet op eigen gelegenheid de telefoon kunnen bedienen of zich kunnen verplaatsen daargelaten. Eenzaamheid is van een andere orde. Wil je je niet meer eenzaam voelen, dan lijkt dat vaak iets moeilijker te liggen.

Zelfs de 'happy single' voelt zich wel eens eenzaam. Dan denk ik even aan de eerste zomerse dag, dit jaar. Net als vandaag speelden de kinderen buiten en zat ik in de tuin. Het geroezemoes vanuit de omliggende tuinen vloog me die dag ineens aan. Het leek alsof iedereen samen was, met het gezin, met buren, familie, kennissen. Iedereen, behalve ik. Ik had ineens geen doel (kon ik niet gewoon even doelloos zijn?), het alleen zijn sloeg om naar me eenzaam voelen. En je eenzaam voelen overschaduwt op zo'n moment alles waar je normaalgesproken van genieten kunt. De geur van de lavendel in de tuin, de zon, de rust. Ik beleef dit soort momenten vaak op een andere manier. Het gevoel boeit me en dat maakt dat ik er beschouwend naar kan kijken. En misschien is dat voor mij ook wel de beste manier om ernaar te kijken: aanschouwen, accepteren en het laten zijn. Vechten tegen het gevoel van eenzaamheid werkt averechts. Vechten tegen elk gevoel werkt averechts, weet ik inmiddels. De acceptatie, het 'er laten zijn' geeft uiteindelijk de beste kansen op je weer geliefd voelen, weer het gevoel te hebben erbij te horen, ergens onderdeel van uit te maken en tóch alleen te kunnen zijn.

 

Jantien Roël, juli 2016

 

Wegwijs CC

Laat je bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.