• 06-828 470 62
  • contact@wegwijscc.nl

Wie zit er nou eigenlijk in de kast? Over jongeren en homoseksualiteit

Wie zit er nou eigenlijk in de kast? Over jongeren en homoseksualiteit

Stockfoto homostelOver jongeren en homoseksualiteit

Jinke (17) zit al lange tijd niet goed in haar vel. Ze weet het niet, is ze wel zoals de andere meiden in haar klas? Maar erover praten doet ze niet. Want met wie praat je als seksuele gevoelens hebt voor hetzelfde geslacht? Je ouders zien je aankomen, je vriendinnen kijken ineens anders naar je, op de sportclub willen ze vast niet meer met je onder de douche… En dan nog het allerbelangrijkste. Als puber wil je gewoon niet anders zijn dan ‘de rest’.

Zoals Jinke zijn er velen. Alleen weten ze dat niet allemaal van elkaar. Al zegt men dat het onderwerp ‘homoseksualiteit’ uit het taboe-hoekje is gekropen, het blijft voor vele jongeren én volwassenen nog steeds lastig om ‘uit de kast te komen’.

Ruben (21) vertelt dat hij op de middelbare school de stap heeft genomen om uit de kast te komen. Hij is daarbij geholpen door een leerkracht die hij in vertrouwen had genomen. Tijdens een groepssessie in de klas heeft Ruben zijn verhaal gedaan. Op school werd hij geaccepteerd zoals hij was. De kinderen hebben uitleg gekregen over wat homoseksualiteit is en konden hun vragen stellen. Positief gemutst over zijn gesprekken op school heeft Ruben ook zijn vrienden van de turnvereniging vertelt over zijn homoseksualiteit. De ‘coming-out’ bij zijn turnvereniging had echter minder positieve gevolgen voor Ruben. Een half jaar lang is hij gepest; slijm in zijn tas tussen zijn kleren, water (of urine) in zijn schoenen of een opmerking die hem werd toegesist werden hem teveel. Hij is gestopt met turnen.

Nadat Ruben zijn HAVO diploma gehaald had besloot hij andere jongeren te willen helpen die in dezelfde situatie zitten als hij enkele jaren ervoor. Hij wilde voorlichting gaan geven op middelbare scholen. “Dat werpt zijn vruchten  af”, vertelt Ruben. “Zelfs tijdens de voorlichting zijn er kinderen die al durven te zeggen dat ze die gevoelens herkennen en uit de kast willen komen.” Door de intensieve groeps-sessies in de klassen blijkt er een toleranter klimaat te ontstaan waarbij de kinderen zich blijkbaar bloot durven te geven.

“Er wordt zeer positief op gereageerd”, aldus de directeur van een school waar Ruben voorlichting heeft gegeven. “De sessies maken de kinderen niet alleen bewust van het bestaan van homoseksualiteit en wat dit precies inhoudt, maar ze leren ook respect te hebben voor een ander, te accepteren en tolerant te zijn. Er waren kinderen die werkelijk dachten dat douchen met een homoseksueel kind besmettelijk zou zijn. Die gedachten en al hun vragen kunnen worden gesteld tijdens de sessies en ook achteraf komt dit onderwerp regelmatig terug tijdens kringbesprekingen in de klas.“

Op een aantal scholen blijkt aandacht te zijn voor dit onderwerp en lijken de methoden te zijn aangeslagen. Toch zal de schroom om uit te kast te komen nog wel even blijven bestaan, al was het maar omdat pubers er de grootste moeite mee hebben om anders te zijn dan anderen. Internet biedt tegenwoordig een veelvoud aan informatie aan over dit onderwerp. Je hoeft maar ‘jongeren en homoseksualiteit’ in te toetsen op Google en de fora en informatieve sites vliegen je om de oren. Gelukkig maar!  Al vraag ik me als schrijver van dit artikel wel voortdurend af waarom we eigenlijk überhaupt uit de kast moeten komen. Is het nu zo belangrijk wat het geslacht is van degene op wie je valt? Zou het niet veel logischer zijn dat áls we dan toch uit de kast moeten komen, dat we dat dan ALLEMAAL doen?

Homoseksueel, heteroseksueel, biseksueel. Gewoon, omdat we allemaal gelijk zijn, ongeacht onze afkomst, geloof, ras, taal óf seksuele geaardheid.

September 2014

Uithoorn, Jantien Roël

Wegwijs CC

Laat je bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.