• 06-828 470 62
  • contact@wegwijscc.nl

Auteur archief

“Pappen en nathouden in de zorg; dát is pas mensonterend”

Beslissingen in de zorg

In mijn werk kom ik geregeld in situaties terecht waarbij je een beslissing moet nemen: wel of niet de cliënt voorstellen om voor een beschermingsbewind te gaan, wel of geen melding te doen bij Veilig Thuis omdat er zorgen zijn, wat breek je, wat maak je. Jouw keuzes of adviezen kunnen voor mensen een deel van hun leven veranderen. In alle takken van de zorg kennen we dergelijke beslissingen. Is deze mevrouw dusdanig dement dat zij niet meer thuis kan blijven wonen? Maken we melding van dat die meneer zijn pillen vergeet in te nemen bij de huisarts of is het een incident?

Pappen en nathouden

Uit respect voor de persoon doen we ons uiterste best om onze cliënten zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen en functioneren. Zij het met wat hulp, van familie, buren en zorgverleners, maar we respecteren de vrijheid van onze cliënt. Terecht! Toch voel ik vaak de vraag opborrelen 'Wanneer bereiken we de grens. De grens waarbij het misschien wel juist niet meer respectvol is om iemand zelfstandig te laten functioneren?' Deze vraag is vaak onderwerp van gesprek tussen zorgverleners. Een opmerking van een collega zorgverlener heeft mij wel aan het denken gezet.

Zij zei: "Is pappen en nathouden in sommige gevallen niet mensonterender dan beslissingen nemen en zorgen dat deze mensen niet telkens de deksel van hun eigen onkunde op hun neus krijgen?"

In de pers

Gisteren las ik een artikel over een verpleeghuis dat, in overleg met familie, dementerenden op gezette tijden naar het toilet laat gaan (klik hier voor het artikel). Commotie alom. Mensonterend zou het zijn (volgens o.a. reacties van mensen op Facebook). De verpleging/verzorgenden van dit tehuis gaven echter aan dat deze mensen dusdanig dement waren dat zij een minuut nadat zij van het toilet kwamen dachten alweer te moeten. Voor de verzorging natuurlijk een onmogelijke taak om elke minuut iemand op het toilet te helpen. Gebruik van incontinentie materiaal wordt door familie vaak ook niet als prettig of zelfs als mensonterend ervaren. Het verpleeghuis kwam daarop met de oplossing voor een tijdschema voor de toiletgang. Soms moet je beslissingen nemen die mensonterend lijken als ze zo zwart op wit staan. Afkeurend oordeel van mensen tot gevolg. Ik vraag me af, is het niet mensonterender én onmogelijk als je diezelfde cliënt elke minuut naar het toilet laat gaan?

Mensonterend

Vragen wij ons nog wel af wat nu écht mensonterend is? Of oordelen we gewoon maar wat in het wilde weg? Daar waar 17 miljoen mensen zijn, zijn ook 17 miljoen meningen. Een lastig gegeven, vind ik. En elke zorgverlener staat regelmatig voor de keuze, doe ik die melding, die wellicht grote gevolgen heeft voor de betrokkenen, neem ik de beslissing om de cliënt te confronteren met het gat in de hand, begeleid ik zo'n cliënt naar de rechtbank voor beschermingsbewind, kijken we uit naar een plekje voor begeleid of beschermd wonen? Wát is nu precies mensonterend: doorgaan, het pappen en nathouden, zij het met ondersteuning, of een platvorm bieden waar vanuit de cliënt weer kan gaan opbouwen? Dilemma's in de zorg...

Heb jij een mening over dit blog, wil je hierover meepraten of heb je vragen? Stel ze gerust. Laten we dit onderwerp op een respectvolle wijze bespreekbaar maken. Want het is makkelijk om te oordelen, maar laten we nu eens stilstaan bij de mogelijkheden, de onmogelijkheden en de opbouwende ideeën om dit probleem, met elkaar, te tackelen.

 

Wegwijs CC

Burn-out in Gambia

20161016_151616Het is herfstvakantie, we besluiten naar Gambia te gaan. Op vakantie, maar wel met een missie. Antwoord krijgen op de vraag waarom we niets horen over burn-out in Afrikaanse landen en nu in het bijzonder Gambia.

Gambia is het kleinste land in Afrika. De Gambiaanse bevolking bestaat voor het overgrote deel uit moslims, een klein deel christenen en een nog kleiner deel niet-gelovigen. Moslims en christenen gaan met elkaar naar school, zijn met elkaar bevriend en hebben begrip en respect voor elkaars geloof. Wat al snel opvalt is de vriendelijke manier waarop de Gambianen met elkaar omgaan. Waar wij nog wel eens met gebogen hoofd en in gedachten verzonken voorbijgangers voorbij lopen zonder ze aan te kijken of te begroeten stellen de Gambianen zich open op en begroeten zij elkaar en kunnen zij je hand wel een kwartier blijven vasthouden als ze met je in gesprek zijn, puur uit vriendelijkheid. Toch heeft ook Gambia een donkere kant. Het is ook het land waar homoseksualiteit strafbaar is.

Het toerisme biedt de grootste inkomstenbron voor de Gambianen. Is het je gelukt om een baan te bemachtigen in een hotel, heb je een eigen winkeltje of handeltje en kun je wat verkopen in de toeristische gebieden, dan ben je spekkoper. Deze mensen werken 6 dagen in de week en moeten vaak een heel gezin onderhouden. Dat valt niet mee. Er is dan ook veel armoede in Gambia. Toch krijgen de kinderen vaak nog wel wat te eten, is het niet in het eigen huis, dan wel bij de buren of elders. De vrijgevigheid van deze mensen en de zorg voor elkaar zorgt ervoor dat kinderen bijna nooit iets tekort komen. Samen staan ze sterker. En zo zien ze dat ook. Een mooie gedachte, vind ik.

Maar dan nu terug naar de vraag: hoe kan het dat de Gambianen, met zoveel financiële druk, 6 lange werkdagen in de week, de hitte van de zon, toch geen idee hebben wat het woord 'burn-out' betekent. En ook na uitleg kunnen ze zich niet heugen ooit iemand gekend te hebben die door overspannenheid het werk niet meer kon voortzetten. Hoe kan dat? En kunnen wij wat leren van de Gambianen?

Met verschillende mensen heb ik gesproken over dit onderwerp. Gezamenlijk zijn we tot de conclusie gekomen dat de kracht van de gemeenschap waarschijnlijk een grote rol speelt; samen voor elkaar, begrip en liefde. Voldoende waardering voor het werk dat je verzet en daarnaast speelt mogelijk ook de invloed die je hebt op het werk een rol. We zien toch vaak dat een burn-out ontstaat doordat werk niet onder eigen controle en inbreng kan worden uitgevoerd. Er worden procedures en protocollen opgelegd en eigen inbreng, nieuwe ideeën en het afwijken van bestaande procedures wordt niet door elke werkgever gewaardeerd. De druk wordt zo hoog opgevoerd dat de perfectionisten onder ons zich steeds ongelukkiger zullen voelen bij de foutjes die door de hoge werkdruk ontstaan. De Gambianen voeren hun werkzaamheden met de nodige rust, controle en plezier uit. Zij weten waar ze het voor doen: eten. Vriendelijkheid wordt beloond (fooien) en de achterban is trots op wat ze doen en blij met elke cent die ze meenemen naar huis. Zij voelen zich gewaardeerd, zowel door hun klanten (de toeristen) als door hun familie.

Een compleet antwoord heb ik dus niet gehad op mijn vraag, maar ik geloof dat er een aantal speerpunten zijn waar we aan kunnen werken om het risico op een burn-out te verminderen:

  • Meer gebruik maken van de gemeenschap, er voor elkaar zijn, durven vragen om hulp en waar mogelijk hulp bieden.
  • Bewust zijn en blijven van de balans tussen geven en nemen binnen de werksituatie. Krijg je nog voldoende waardering? Zo niet, wat kun je doen om die balans te herstellen? Zorgen dat je niet langzaamaan een negatieve spiraal in gaat waarbij de balans op enig moment volledig zoek blijkt.
  • Waarom werken we? Blijf je bewust van waarom je doet wat je doet. Wegen de redenen nog op tegen wat je ervoor moet doen?
  • En lukt het niet meer om de balans te herstellen? Zoek een andere baan. Daar wachten we in sommige gevallen echt te lang mee! Zowel de werkgever als de werknemer is er niet bij gebaat als je door gaat binnen een baan waarbij de balans zoek is.

Sleutelwoord is 'balans'.

Wegwijs CC

Alcohol verbieden of verantwoord leren drinken?

Regelmatig krijg ik de vraag van ouders of ze alcohol moeten verbieden of dat ze hun pubers beter thuis verantwoord kunnen leren drinken.

Verantwoord leren drinken?

Alcohol heeft een remmende werking op de ontwikkeling van het brein. Na overmatige consumptie kunnen hersencellen zelfs afsterven. Bovendien is het nog niet volledig ontwikkelde brein veel gevoeliger voor verslaving. Alle reden dus om alcohol te verbieden, zou je zeggen. Maar… werkt 'verbieden' wel bij pubers? Kunnen er niet 1 of 2 drankjes, onder toezicht, worden gedronken, zodat ze in elk geval niet zomaar de kroeg in gaan en helemaal onbegeleid en onbegrensd kunnen gaan drinken?

Wat doet alcohol met het puberbrein? 

Alcohol vertraagt ook het tempo van de communicatie tussen de hersencellen. Het maakt de hersenen dus minder actief. De hersenen gaan automatisch proberen om deze vertraging te compenseren. De balans tussen neurotransmitters (stoffen die de impulsen van zenuwcellen overdragen naar andere zenuwcellen) en hun receptoren (ontvangers) raakt dan zoek. De drinker gaat daardoor 'zwalken', kan niet meer helder nadenken en ook de stemming raakt beïnvloed, denk hierbij aan agressie en baldadigheid.

Verslavingsgevoeligheid

Zoals in het begin van dit blog al kort aangegeven is het puberbrein gevoeliger voor verslaving. Dat komt omdat er bij jongeren meer dopamine (beloningsstof) vrij komt dan bij volwassenen. Jongeren hebben daardoor nog meer en sneller het gevoel dat ze meer moeten drinken dan volwassenen. Daarnaast is de puber, ook weer onder invloed van het nog niet volledig ontwikkelde brein, veel impulsiever en zijn pubers bereid meer risico te nemen. De prefrontale cortex, het deel van de hersenen waar onder andere het inzicht in oorzaak en gevolg een rol speelt, is nog lang niet volledig ontwikkeld. Pubers zien daardoor ook minder goed de risico's in van hun gedrag. De alcoholconsumptie remt bovendien de werking van de prefrontale cortex, waardoor impulsief gedrag nog meer de overhand krijgt en de puber veel minder bezig is met de gevolgen op de lange termijn.

Dus... verantwoord leren drinken?

Het antwoord hierop is ‘nee’. Er zijn verschillende gevaren die op de loer liggen. Buiten het feit dat zelfs 'een beetje' alcohol al invloed heeft op de ontwikkeling van de hersenen blijken pubers meer en sneller te kunnen drinken voordat ze zelf voelen of zichtbaar is dat ze dronken zijn. Ineens zijn ze dronken en vallen ze neer of gaan ze braken. Bij pubers kondigt zich de dronkenschap veel minder goed aan dan bij volwassenen. Pubers raken sneller verslaafd én onder invloed van alcohol voelen ze niet dat ze het koud hebben. De gevolgen die het kan hebben als jongeren in de kou naar buiten gaan zonder jas of shirt aan kunnen we allemaal raden. Het advies is dus om zolang mogelijk, tenminste tot 18 jaar, maar liefst nog langer, de consumptie van alcohol te vermijden.

Hoe dan?

Pubers hebben een allergie voor 'moeten' en 'verbieden'. Blijf daarom communiceren met je puber, leg uit wat alcohol doet en waarom jij als ouder bepaalde zaken belangrijk vindt. Is het lastig om het onderwerp te bespreken? Laat ze er dan zélf eens wat over opzoeken op internet. Laat ze googlen op 'effecten van alcohol op het puberbrein' en google staat bol van de wetenschappelijke onderzoeken, animatie-filmpjes over wat alcohol doet met het puberbrein en sites die jongeren willen behoeden voor alcohol. En... geef zelf het goede voorbeeld! Ook pubers kijken op tegen hun ouders, al laten ze dat lang niet altijd merken, maar dat onderwerp behandel ik vast nog wel eens in een toekomstig blog.

 

Dit blog is geschreven naar aanleiding van onderstaand artikel dat vandaag op NU.nl verscheen:
http://www.nu.nl/gezondheid/4332408/een-zes-15-jarigen-al-meerdere-keren-dronken-geweest.html

Wegwijs CC

Week Tegen Pesten 2016

Het is de Week Tegen Pesten. Verreweg de meeste kinderen worden weleens gepest. En is het nu pesten, of plagen? Wat is het verschil? En hoe kun je ermee omgaan? Hoe kan je als ouder je kind ondersteunen als hij/zij gepest wordt?
Het grootste verschil tussen pesten en plagen is de ernst en de regelmaat ervan. Maar dat niet alleen, ook de manier waarop ermee om wordt gegaan en hoe het wordt opgevat bepaalt of we te maken hebben met pesten of plagen. De een kan daar beter mee omgaan dan de ander. Sommige kinderen reageren op een manier die er soms, ongewild, voor zorgt dat het pesten juist verergert. Let wel, het is NOOIT de schuld van het kind dat gepest wordt dat het gepest wordt, maar het kind kan er wel zelf anders mee om leren gaan.
Een trucje dat ik kinderen leer die het gevoel hebben dat ze gepest worden is het volgende: kies 2 super krachten die jij zelf bezit. Krachten die er, op een slimme manier, voor kunnen zorgen dat problemen niet erger of groter worden. Bijvoorbeeld 'NEGEREN' en 'NAAR EEN VOLWASSENE STAPPEN' of 'RUG RECHTEN EN WEGLOPEN'Het kind bedenkt zelf welke super krachten bij hem/haar past. We oefenen dan met een aantal situaties en kijken wat er gebeurt als we die super krachten inzetten. In sommige situaties werkt de ene super kracht beter, soms de andere. Door de kinderen zich bewust te laten zijn van hun super krachten geef je ze vleugels! Ze hebben ineens een oplossing, een uitweg, een manier om om te kunnen gaan met nare situaties. Probeer het maar eens, want geen kind zou het gevoel gepest te worden moeten hebben! 
Hulp nodig? Bel gerust naar ons en/of maak het bespreekbaar op school. Het is belangrijk dat de meester of juf weet dat jouw kind gepest wordt. Zo kan het kind door de volwassenen om hem/haar heen worden geholpen met het vinden van goede oplossingen en kunnen de pesters worden aangesproken op hun gedrag.  
Wegwijs CC

“Up and Run” Verzuimpreventie en Re-integratie Programma

Hét unieke programma waarin een combinatie van Coaching, Beweging en Voedingsadvies geboden wordt.

Fysiek en mentaal fit in 10 weken!

Wegwijs CC

LEREN LEREN methode

meisje-concentratie-schrijvenDe LEREN LEREN Methode is voor jeugd in het basis-, voortgezet- en beroepsonderwijs. 

Bij dyslexie, concentratieproblemen, hoogbegaafdheid en beelddenken

  • Je leert hoe je sneller en beter kunt leren
  • Wetenschappelijk onderzoek bewijst de effectiviteit
  • Unieke visuele, bewezen leertechnieken
  • Voor iedereen die wil leren leren

Met ingang van november 2016 ben ik bevoegd LEREN LEREN Jeugdtrainer. Houd onze website in de gaten voor de trainingsdata.

 

WAT HOUDT DEZE METHODE IN?leren-leren-methode-logo

De LEREN LEREN Methode

– is een korte training van enkele uren voor alle studerende jeugd in het BO, VO, MBO, HBO
– sluit aan bij het visuele leersysteem van jeugd
– maakt bewust van de eigen talenten en het toepassen ervan bij het studeren
– geeft inzicht in de werking van de hersenen en de eigen leerstijl
– leert geheugentechnieken aan voor optimaal leerresultaat
– verbetert het tekstbegrip middels de unieke Kleurmethode
– leert de technieken aan van de conceptmap (gestructureerde Mindmap)
– leert informatie via een snellere breinroute naar het langetermijngeheugen te brengen
– is bewezen effectief bij o.a. tekstbegrip, leren en de motivatie
– geeft handvatten in het opzetten van werkstuk, spreekbeurt, boekenbeurt, projecten
– de leeringang voor visueel ingestelde kinderen (dyslexie, AD(H)D, ASS, beelddenken en hoogbegaafdheid)
– geeft direct resultaat bij proefwerken, huiswerk plannen en motivatie
– pakt faalangstgevoelens aan en vergroot het zelfvertrouwen
– geeft inzicht in de persoonlijke kwaliteiten en talenten (Team Toppers)

Gratis stockfoto 173Leren
In het onderwijs ligt de nadruk op presteren. Het cijfer- met rapportsysteem heeft een meedogenloze consequentie: wie niet scoort, redt het niet. Veel kinderen hebben wel de capaciteiten voor een bepaald schoolniveau, maar vaak blijkt dan toch dat het niet lukt. Hoe kan dat? Ervaring leert dat kinderen niet weten hoe ze moeten leren. Zaken als spreekbeurt/werkstuk (hoe zet ik dat op?) huiswerk plannen (help, ik red het nooit), tekstbegrip (wat moet ik precies leren?), doorzettingsvermogen (ik heb toch wel genoeg geleerd) en zelfkennis (ken ik de leerstof wel echt?) zijn de basis voor goede cijfers.

Voor iedereen
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat alle kinderen baat hebben bij deze gestructureerde, visuele manier van leren. Daarbij is het effect bij omstandigheden als dyslexie, AD(H)D, ASS, Hoogbegaafdheid en beelddenken enorm positief gebleken. Jeugd ervaart (eindelijk) succes bij het leren, waardoor het zelfvertrouwen groeit en dus ook de motivatie. Leren wordt weer zoals het moet zijn: leuk en met resultaat.

Beeld en taaljongen-huiswerk-schrijven
Door beeld en taal te combineren wordt optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden van het brein. Hierdoor zal de leerstof makkelijker en sneller onthouden worden. De kennis gaat als vanzelf naar het langetermijngeheugen. Met oefeningen en het aanleren van geheugentechnieken ontstaat inzicht in de werking van de hersenen, waardoor bewuster en beter geleerd wordt. Door overzicht te houden, wordt informatie behapbaar en inzichtelijk.

Tekstbegrip
Begrijpen wat je leest, is de grondslag voor effectief leren. Denk hierbij aan het herkennen van kernwoorden in een tekst (wat is belangrijk?) en het leggen van verbanden binnen een tekst. Met behulp van de unieke Kleurmethode kun je de opbouw van een tekst doorgronden. De kleuren geven de hiërarchie binnen de tekst weer, waardoor verbanden zichtbaar worden. Een zeer eenvoudige, en doeltreffende manier om een talige boodschap om te zetten naar beeld en dus begrip.

Zelfvertrouwen
School biedt lesstof op een vaste, talige manier aan. Als succeservaringen uitblijven, ontstaat onzekerheid. Faalangst, weinig zelfvertrouwen en onnodige stress belemmeren het leren. Een vicieuze cirkel waar soms moeilijk uit te komen is. Met behulp van speciale oefeningen en elkaars ervaringen leren kinderen probleemsituaties het hoofd te bieden en ontstaat er (weer) ruimte voor het leren.

Conceptmap
Door informatie binnen een vast kader te plaatsen ontstaat overzicht. Helemaal als dit met zowel taal (kernwoorden) als beeld (tekeningen) gebeurt. Een conceptmap is een gestructureerde Mindmap, waar je direct houvast aan hebt bij het leren, notuleren en het opzetten van werkstukken en spreekbeurten. Een zeer eenvoudige, en doeltreffende manier om een talige boodschap om te zetten naar beeld en dus begrip. Daarbij wordt de informatie als vanzelf opgenomen in het langetermijngeheugen. Alle lesstof overzichtelijk bij elkaar geplaatst in een overzicht. Zowel bij leren als bij presentaties een handig hulpmiddel.

Team Toppers
Het unieke Team Toppers materiaal is gericht op ieders persoonlijke kwaliteiten en talenten in de groep. Ieder mens draagt bij aan het succes van een groep of team. Je bent meer dan je schoolresultaten: jouw karakter, persoonlijkheid en teamrol zijn minstens even belangrijk. Je doet ertoe!

 

 

meisjes-meiden-gelukkigWETENSCHAPPELIJK BEWIJS

Wetenschappelijk onderzoek bewijst de effectiviteit van visuele leertechnieken van de LEREN LEREN Methode

In een drietal wetenschappelijke onderzoeken* in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam die over een periode van twee jaar (2008-2010) zijn uitgevoerd, kwam naar voren dat de technieken en  uit de LEREN LEREN Methode zeer effectief zijn. Bij in totaal 148 kinderen op 5 verschillende scholen verspreid over het land (groep 7 en 8 en MAVO-2) is onderzocht of de doelstellingen van de LEREN LEREN Methode, namelijk het verbeteren van het leren én het begrijpen van teksten, bewezen kunnen worden.

Verbetering leren/onthouden
De resultaten lieten een verbetering zien van gemiddeld 46,9% bij het onderdeel `leren/onthouden` door gebruik van de visuele leertechniek `Kleurmethode` (color markup). Terwijl er bij de controlegroep die op de traditionele schoolmanieren werkte, een afname van 31,0% te zien was.

Verbetering tekstbegrip
Met de visuele techniek `Concept map` (mapping technique) verbeterde het tekstbegrip op mesoniveau (onderlinge verbanden in een tekst) met 50% verbetert ten opzichte van de controle groep. Juist deze verbetering op het doorgronden van de samenhang binnen een tekst, is een antwoord op de huidige (begrijpend) lezen problematiek binnen het basis- en voortgezet onderwijsscholen.

Verbetering motivatie
Een bijkomstig gunstig effect van de inzet van deze visuele leertechnieken was dat de motivatie bij de onderzochte leerlingen steeg. Doordat teksten overzichtelijker werden door de toepassing van de Kleurmethode, ontstond inzicht en werden ze hanteerbaar.

Voor iedereen in PO, VO, MBO/HBO
De technieken van de LEREN LEREN Methode zijn in een kort tijdsbestek van enkele uren aan te leren en toe te passen tijdens het gehele verder (school) leven. Een korte, effectieve investering in je toekomst!

*Murre en Bezem (2013). Testing a method based on concept maps to improve learning from informational texts in elementary and middle school, submitted.

 

OUDER / LEERKRACHT

De LEREN LEREN Methode is een studievaardigheidsmethode van enkele uren voor alle jeugd in het BO, VO, MBO en HBO

Het onderwijs biedt leerstof talig aan: gestructureerd, op volgorde, in kleine porties en met het accent op verschillen. Kinderen leren van nature echter visueel, oftewel in beelden: ze willen overzicht, werken liever vanuit gehelen (kaders) en letten meer op overeenkomsten. Niet de leerstof is het probleem, maar de manier van aanbieden en verwerken. Daarbij leren kinderen op school niet hoe ze moeten leren, welke geheugentalenten het sterkst ontwikkeld zijn. Ze blijven hangen in het talige overschrijven, uittreksels maken of paar keer doorlezen. Domweg omdat ze nooit andere manieren van leren kregen aangeboden. Nog steeds zijn er geen gerichte lessen over hoe je dingen het beste onthoudt, of aanpakt, om een goed cijfer te halen.

Leren kan veel leuker, sneller en effectiever! Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat visueel leren niet alleen leuker is, maar ook betere resultaten geeft. Door de lesstof te visualiseren, te kaderen en in één overzicht te plaatsen, krijgen hersenen beter grip op de lesstof. Goed plannen is daarbij essentieel! De chaos in het hoofd en de agenda verdwijnt en het lange termijn geheugen wordt automatisch geactiveerd. Je `tekent` als het ware je huiswerk waardoor de lesstof als vanzelf beklijft.

Individueel inzetbaar De LEREN LEREN Methode is individueel en op alle niveaus inzetbaar. In de speciale groepstrainingen zitten dan ook leerlingen van alle leeftijden en niveaus bij elkaar. Je werkt immers vanuit je eigen talenten en met je eigen talenten. Tevens sluiten de technieken naadloos aan bij alle bestaande lesmethoden. Het is een kort en krachtig instrument om jeugd te motiveren en succeservaringen te geven bij het leren.

Resultaat: betere cijfers, succeservaringen en een stijgende motivatie.

 

INFORMATIE

Wegwijs biedt deze methode aan middels groepstrainingen en/of individuele begeleiding. Voor meer informatie kunt u vrijblijvend contact opnemen met ons via 06-82847062 of via e-mail contact@wegwijscc.nl.

Klik voor startdata voor de groepstraining LEREN LEREN op deze link of neem contact met ons op.

Wegwijs CC

“Hier ben ik!” Assertiviteitstraining voor volwassenen die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken

Wie je bent, de manier waarop je reageert en hoe je je voelt, wordt gevormd door een mix van karakter, ervaringen en wat je geleerd hebt uit die ervaringen.

Als kind hebben we leren omgaan met verschillende situaties. Allemaal op onze eigen manier. We zien in veel gevallen dat zich een patroon heeft ontwikkeld in de manier van reageren, waar we ons als volwassenen niet of nauwelijks van bewust zijn. Werkte het vroeger om je af te zonderen, zodat je niet werd blootgesteld aan huiselijke ruzies, of bijvoorbeeld om boos of zelfs agressief te worden naar vriendjes toe om hen maar de baas te blijven, op de volwassen leeftijd geeft dit aangeleerde gedrag soms juist problemen.

Ondanks dat we ons realiseren dat we niet op de juiste manier reageren, kunnen we dat vaak maar moeilijk veranderen. We zijn het immers zo gewend. Toch begint een fijner, lichter, gelukkiger en zelfstandiger leven bij jezelf.

Wat we in deze training dan ook zullen leren is hoe we voor onszelf kunnen opkomen, hoe we het leven makkelijker en lichter kunnen maken voor onszelf en hoe we om kunnen gaan met lastige situaties.

We starten daarom eerst met het ontdekken wie we eigenlijk zijn en waar en op welke momenten in ons leven we hebben geleerd om zo te zijn. Zo krijgen we inzicht in onszelf. Op de eerste dag gaan we dan ook in op de fases die we als kind doormaken. Wat gebeurt er in de verschillende fases en als er iets anders gaat, als we bijvoorbeeld geen veiligheid kennen, als we niet leren hoe we ons kunnen bewegen in groepen, wat kan dan de invloed op onze manier van reageren zijn?

We bekijken de manier waarop we relaties aangaan en beleven, waarop we de balans tussen geven en nemen binnen die relaties ervaren. Kosten relaties ons veel energie? En hoe komt dat? Hoe is voor jou de balans tussen geven en nemen?

We onderzoeken wat verwachtingspatronen met ons doen. Verwachtingen van onszelf naar onszelf toe, verwachtingen waarvan we dénken dat de buitenwereld die van ons heeft, normen en waarden. Wat voor effect heeft dat op ons functioneren en in hoeverre passen we ons hierop aan? We onderzoeken wat stemgeluid en lichaamshouding doet met ons en met verwachtingen. We bekijken in hoeverre dat onszelf en onze omgeving beïnvloedt.

Vanuit deze inzichten over onszelf gaan we naar de toekomst kijken. We maken hierbij gebruik van de RET methode: Rationeel Emotieve Therapie. De kunst van de positieve, helpende gedachten als we angst hebben om te falen of situaties denken tegen te gaan komen die we niet aan kunnen.

Met de inzichten en het gereedschap van deze training op zak bouw je aan een stevig fundament voor de toekomst.

Kijk voor startdata van deze training op deze link

Wegwijs CC

Help! Vakantiestress!

Als moeder van 2 kinderen leef ik elk jaar weer koffers - bagagetoe naar de zomervakantie. Even niks moeten, genieten van het weer, op vakantie gaan en heerlijk ontspannen. De verwachtingen zijn hooggespannen dus. So far, so good. De periode voor de zomervakantie staat in het teken van afronden van vanalles en nog wat, vieringen op school, rekening houden met collega's die op vakantie gaan, diensten overnemen en nog veel meer regelwerk. Als de vakantie begint loopt iedereen op z'n tandvlees, de kinderen, maar ik ook. Hèhè, eindelijk, de vakantie begint. Althans... vakantie?? Voor de kinderen ja, niet voor mij. 6 Weken lang vrij nemen is niet voor iedereen weggelegd. Dus, de ingewikkelde oppas schema's worden weer uit de kast gehaald, whatsapp staat bol van de tijden, afspraken, wijzigingen, het wordt toch weer allemaal anders, niemand snapt er meer wat van. Kinderen moeten vroeg weggebracht worden, maar gaan pas laat slapen, het sluit allemaal lang niet zo naadloos op elkaar aan als dat ik in mijn hoofd had.

En waar het nou mis gaat? Toch weer bij die verwachtingen. Het 'moet' leuk zijn, we 'moeten' iets leuks doen, we willen ook nog lekker weer (dat hebben we al helemaal niet zelf in de hand!), we hebben zoveel plannen maar uiteindelijk moet er toch ook gewoon gewerkt worden en glijden de vakantiedagen langzaam voorbij. Behalve hooggespannen verwachtingen over de invulling van de langverwachte vakantie is het toch vooral de voorbereiding, of beter gezegd het gebrek daaraan, dat roet in het eten kan gooien. Het maken van een schema vooraf was bijvoorbeeld een stuk handiger geweest. Van tevoren nadenken over bed tijden zodat ze wel aan genoeg slaap komen ook. Of wat dacht je van het regelen van de verzorging van de huisdieren of het afsluiten van een reisverzekering? Ook zo'n 'laatste-moment-klusje' dat nog even gauw tussen de bedrijven door geregeld moet worden.

Gek ook eigenlijk dat we vaak pas op vakantie gaan als we helemaal uitgeput zijn en 'toe zijn aan vakantie', terwijl vakantie in feite al roofbouw is op je lijf en geest. Verbaast jou dat? Denk er maar eens over na: je geest heeft zoveel nieuwe prikkels te verwerken in een andere omgeving en met ons lichaam doen we soms de raarste dingen: van regen naar tropische temperaturen, verschil van hoogte (luchtdruk), tijdverschil (jetlag), we gaan voedsel eten waar ons lichaam helemaal niet aan gewend is, we slapen op bedden die lang niet zo goed liggen als ons eigen bed. Na deze opsomming lijkt vakantie meer op een hel dan een ontspannen periode. Natuurlijk is dat ook wat overtrokken, maar het beeld zal je duidelijk zijn. Vakantie vergt ook wel een hoop van ons. Om te zorgen dat we niet, of in elk geval veel minder in de vakantiestress-modus raken kunnen we een paar dingen doen: beter vooruit plannen, uitrusten vóórdat we op vakantie gaan en bedenk goed waar jij écht van kan uitrusten. Als dat met je schoonfamilie op vakantie gaan is, prima, maar als dat je op voorhand al stress oplevert, moet je dat dan wel doen?

Mijn voornemen voor volgend jaar wordt in elk geval: beter vooruit plannen. Lijstjes maken vóórdat de vakantie begint. En áls ik het dan aan het lot overlaat, dan zal ik me ook neerleggen bij hoe de dag verloopt. Beloofd!

 

Jantien Roël

Wegwijs CC

Vriendschap, verwachtingen en teleurstellingen

meisjes - vriendschap - lente

Vriendschappen

Vriendschappen blijken lang niet altijd bestand tegen alle teleurstellingen. Of beter gezegd, niet alle vriendschappen blijken verenigbaar met de verwachtingen die we ervan hebben. Dat levert nogal eens teleurstellingen op. Terwijl vriendschappen, als je het goed bekijkt, echt niet altijd voor het leven hoeven te zijn. Waarom willen we dat dan wel?

Vriendschappen kun je in een aantal categorieën indelen:

  • Categorie 1: mensen waarmee je een vriendschap hebt vanuit een gezamenlijke activiteit die in het verleden heeft plaatsgevonden. De vriendschap is nu niet meer gebaseerd op een gezamenlijke activiteit (zoals sport, school, werk, activiteiten van de kinderen etc) maar wordt op eigen initiatief voortgezet
  • Categorie 2: mensen die je vooral of alleen ziet bij bepaalde sociale of verplichte gelegenheden als sport, muziek, school van de kinderen, werk, verjaardagen etc.
  • Categorie 3: mensen waartoe je 'veroordeeld' bent. De aangetrouwde schoonzus, je familie, buren etc.

Vriendschappen uit de categorie 1 zullen over het algemeen wat meer diepgang hebben. Binnen deze relaties ontstaan zo heel af en toe relaties waarbij je werkelijk belangeloos voor elkaar klaar staat. Al is het maar omdat je met elkaar een stuk verleden deelt dat jullie verbindt. Met vrienden uit de categorie 2 heb je bepaalde gedeelde factoren, zoals de sport die je samen beoefent, je drinkt eens een biertje samen, weet wel wat van elkaar, maar een deel van je leven wordt, al dan niet bewust, niet besproken. Daarentegen weten mensen uit categorie 3 vaak veel ins en outs. En daar zijn we niet altijd even blij mee. Terwijl soms juist ook binnen deze groep hele mooie relaties kunnen bestaan.

Het is ook zeker niet ondenkbaar dat je vriendschappen hebt die in meerdere van deze categorieën vallen. Eigenlijk maakt het ook niet zoveel uit hoe je ze op basis van deze categorieën kunt labelen. Zolang je de inhoud van je relaties maar kent. Als je die kent, dan kun je ook de verwachting die jij hebt van deze vriendschappen onder de loep nemen. Heb je grootse verwachtingen van de vriendschap met mensen die je op vakantie hebt ontmoet, dan kun je bij thuiskomst nog wel eens bedrogen uitkomen. Niet omdat die mensen jou je hele vakantie voor de gek hebben gehouden, maar omdat iedereen bij thuiskomt weer een eigen leven gaat leiden en er minder raakvlakken blijken te zijn dan toen jullie op vakantie waren.

In welke categorie de vriendschappen ook vallen, de 'perfecte vriendschap' bestaat niet. Simpelweg omdat elk mens uniek is. Kun je lief en leed delen met je beste vriendin, dan is dat goud. Maar heeft jouw vriendin bijvoorbeeld ook zakelijk inzicht en kun je met haar je plannen bespreken over het opzetten van jouw nieuwe business? Houdt zij net zo van tuinieren als jij? Hoe dan ook, er zullen altijd punten zijn waarop jullie verschillen en verschillend denken over bepaalde onderwerpen. En dat is maar goed ook. Dat maakt niet alleen ieder mens uniek, maar ook elke relatie.

Kwetsbaarheid

Zoek je verdieping in een relatie, dan is het onvermijdelijk dat je je kwetsbaar opstelt. En jij niet alleen, maar je vriend(in) ook. En stel je je kwetsbaar op, dan kun je ook gekwetst raken. Of... zit dat misschien anders? Ik denk van wel. Je kwetsbaar opstellen op zich is namelijk niet hét recept om gekwetst te worden. De verwachting dat de ander zich op een bepaalde manier gedraagt naar jou toe is dat wél. Het grote verschil is dat we verwachtingen hebben: wij geven iets en we verwachten daar vaak een soortgelijk iets voor terug. De relaties die we hebben waarbij we iets doen voor de ander zonder wat terug te verwachten zijn zeldzaam.

Verwachtingen

Dus... de conclusie is leven zonder verwachtingen? Nee. Ik geloof dat dat maar voor heel weinig mensen is weggelegd om écht zonder verwachtingen te kunnen leven. Maar je bewust zijn van je eigen verwachtingen scheelt al een hoop. Wat zijn de feiten? Voldoet iemand structureel niet aan jouw verwachtingen, moet jij dan je verwachtingen niet eens gaan aanpassen? En je vooral afvragen of jij met die persoon, gezien de feiten, wel echt een vriendschap wilt hebben. Met de één kan je heerlijk sporten, met de ander een biertje drinken en met de volgende verzand je altijd weer in diepzinnige gesprekken. Zo heeft iedereen zijn of haar kwaliteiten en sluit je op verschillende vlakken op verschillende mensen aan. Dat maakt de relatie met die persoon dan ook uniek. Waarom zou je willen dat iemand meer geeft dan wat er voor die bewuste relatie in zit? Dat levert juist die teleurstellingen op. Het is dus niet zozeer leven zonder verwachtingen, maar je verwachtingen steeds bijstellen, toetsen aan de werkelijkheid én daar vrede mee hebben.

 

Uithoorn, 21 juli 2016

Jantien Roël | Wegwijs Counselling & Coaching

Wegwijs CC

Alleen zijn of je eenzaam voelen

Gratis stockfoto 25Het is zondagmiddag, rond half 4. De kinderen spelen buiten. Ik heb een aantal uren gewerkt (tja, ook op zondag werk ik gewoon door) en ik ben net in de tuin gaan zitten. Even niks, even lekker zitten, genieten van de rust en de warme zon op mijn gezicht. Een musje hipt even heen en weer, op zoek naar eten, denk ik. Ik geniet even, van het alleen zijn, even niets hoeven. Ik geniet van de rust. Ik ben gewend om veel alleen te zijn. Meestal ben ik bezig, druk met alles dat gebeuren moet. Kinderen, huis, werk, het sociale leven. Maar in alle rust alleen zijn, zonder persé wat om handen te hebben, gaat me doorgaans ook wel prima af.

Alleen zijn is geen gevoel. Alleen zijn is een feit. Je bént het. Je eenzaam voelen, het woord zegt het al, is een gevoel. Wil je niet alleen zijn, dan kun je actie ondernemen waardoor je niet alleen bent. Al ga je boodschappen doen, pak je de telefoon of loop je gewoon de straat op. Alleen zijn is een keuze, uitzonderingen van mensen met dusdanige beperkende omstandigheden dat zij niet op eigen gelegenheid de telefoon kunnen bedienen of zich kunnen verplaatsen daargelaten. Eenzaamheid is van een andere orde. Wil je je niet meer eenzaam voelen, dan lijkt dat vaak iets moeilijker te liggen.

Zelfs de 'happy single' voelt zich wel eens eenzaam. Dan denk ik even aan de eerste zomerse dag, dit jaar. Net als vandaag speelden de kinderen buiten en zat ik in de tuin. Het geroezemoes vanuit de omliggende tuinen vloog me die dag ineens aan. Het leek alsof iedereen samen was, met het gezin, met buren, familie, kennissen. Iedereen, behalve ik. Ik had ineens geen doel (kon ik niet gewoon even doelloos zijn?), het alleen zijn sloeg om naar me eenzaam voelen. En je eenzaam voelen overschaduwt op zo'n moment alles waar je normaalgesproken van genieten kunt. De geur van de lavendel in de tuin, de zon, de rust. Ik beleef dit soort momenten vaak op een andere manier. Het gevoel boeit me en dat maakt dat ik er beschouwend naar kan kijken. En misschien is dat voor mij ook wel de beste manier om ernaar te kijken: aanschouwen, accepteren en het laten zijn. Vechten tegen het gevoel van eenzaamheid werkt averechts. Vechten tegen elk gevoel werkt averechts, weet ik inmiddels. De acceptatie, het 'er laten zijn' geeft uiteindelijk de beste kansen op je weer geliefd voelen, weer het gevoel te hebben erbij te horen, ergens onderdeel van uit te maken en tóch alleen te kunnen zijn.

 

Jantien Roël, juli 2016

 

Wegwijs CC