• 06-828 470 62
  • contact@wegwijscc.nl

Category ArchiveBlogs

Wegwijs folder 2018

Download hier onze folder in PDF Folder Wegwijs januari 2018 3-luik

Huiswerk maken met pubers? 8 Tips om het makkelijker te maken

Pubers en huiswerk maken... soms lijken die 2 onverenigbaar. Als ouder doe je je uiterste best om ervoor te zorgen dat het werk dat gedaan moet worden toch nog (enigszins) gedaan wordt. Vaak gaat dat gepaard met ruzies, onenigheid en tig keer herhalen van je verwachtingen van je eens zo engelachtige puber. Je hebt het al linksom geprobeerd, bent eens rechtsom gegaan, maar elke keer loop je weer tegen die bekende muur op. Daarom 8 tips die jou als ouder kunnen helpen dit dagelijks terugkerend probleem de baas te worden.

TIP 1: Leg uit waar jij tegenaan loopt

Pubers willen voor vol aangezien worden. De toch al ingewikkeld geworden manier van communiceren kan versoepeld worden door open en eerlijk te zijn naar je kind toe, zonder met de vinger te wijzen en je puber te beschuldigen. Je kunt je puber uitleggen dat je het jammer vindt dat er telkens ruzie ontstaat over het maken van huiswerk, dat je graag zou willen dat de sfeer in huis gemoedelijker is of dat je merkt dat jouw manier van omgaan met jouw puber niet het positieve effect heeft dat je graag zou willen dat het heeft. Door hier open over te zijn ontstaat communicatie.

Een valkuil is wel dat je verwacht van je puber dat hij/zij hierop direct reageert. Verwacht dat niet. Breng terloops dat je merkt dat het voor jou zo niet werkt en laat het dan even inwerken. Geef ook zelf aan dat je zal proberen een oplossing te bedenken.

TIP 2: Laat je puber zélf doelen stellen

Pubers zijn niet tegendraads omdat ze dat graag willen, ze zijn tegendraads omdat ze in een fase zitten waarin ze los gaan komen van hun ouders en steeds meer zelfstandig zullen gaan worden. De groei naar volwassenheid is ingezet. Ze willen zélf beslissingen nemen en niet geleid worden door ouders die hen vertellen wat te doen. Laat daarom jouw puber zelf zijn of haar eigen doelen stellen. Dit kun je doen door 3 vragen te stellen:

  1. WAT wil jij zelf bereiken?
  2. HOE ga jij dat doel bereiken?
  3. WANNEER ga je de actie ondernemen?

Zo leert jouw puber om zelf na te denken over wat hij/zij nou precies wil én leren ze nadenken over hoe je een doel kunt gaan bereiken. Natuurlijk help je hen daar in het begin mee. Langzaamaan zal je puber daar steeds beter in worden.

TIP 3: Vráág je puber wat hij/zij van jou verwacht

Door te vragen wat de verwachting van jouw puber van jou als ouder is kan jouw puber aangeven waar de hulp nodig is, zodat je niet ongevraagd te hulp schiet, met alle ongezellige gevolgen van dien.

Wil je puber af en toe overhoord worden? Is er hulp nodig bij bepaalde vakken en zo ja, bij welke vakken dan? En welke hulp?

TIP 4: Stel samen met jouw puber regels op

Bespreek samen welke voorwaarden jouw puber nodig heeft om het huiswerk te kunnen maken (waar wordt het huiswerk gemaakt, wat is daarvoor nodig, wanneer is hulp gewenst en wanneer niet, moet het juist warm of koud zijn in de kamer, moet het volledig rustig zijn of niet in de kamer etc). Bespreek ook hoeveel tijd jouw puber nodig denkt te hebben per dag en op welk moment van de dag dat dan het beste uit zou komen. Leg ook uit dat hierbij rekening gehouden moet worden met alle gezinsleden in huis en maak samen een schema voor de komende week.

TIP 5: Bespreek consequenties met je puber

Een puber zou geen puber zijn als afspraken ook met enige regelmaat worden geschonden. Anticipeer hierop door dit ook met je puber te bespreken. Wees hier ook open in. Vertel dat pubers het nodig hebben om grenzen opnieuw te verkennen en te verleggen. Als ouder zal je je bewust moeten zijn van de noodzaak van dit proces. Accepteer dat dat zo is.

Vanuit deze wetenschap vraag je je puber wat de beste consequentie zou zijn als jouw puber zich niet aan de regels houdt. Geeft jouw puber aan dat de beste consequentie is dat hij/zij dan een onvoldoende haalt? Zorg dat je als ouder dan niet in de weerstand terecht komt en meteen roept 'ja en hoe ga je dat dan weer rechttrekken??' Geef hooguit aan dat, wanneer dat voldoende lering geeft voor jouw puber om het een volgende keer anders te doen, je achter deze consequentie staat. Wanneer echter zal blijken dat de onvoldoendes je om de oren gaan vliegen en jij geen verandering in de houding ten aanzien van de afspraken ziet, dan zullen de consequenties opnieuw besproken dienen te worden.

TIP 6: Laat je puber zelf plannen

Het plannen en vooruit zien is één van de moeilijkste dingen om te doen voor je puber. Het is daarom van groot belang dat je puber leert zelf het huiswerk in te plannen. Vaak geven pubers aan 'wel uit hun hoofd te weten wat ze moeten doen'. Dat hoeft allemaal niet opgeschreven te worden in een agenda. Het staat immers toch gewoon in Magister? Toch is het belangrijk dat pubers leren om hun plannen op te schrijven. Het zorgt ervoor dat ze leren woorden te geven aan wat ze willen doen, dat ze leren doelen te stellen, dat die doelen zwart op wit staan en dat zij zich daar dus ook aan moeten houden.

Maak samen met je puber (waarbij je zoveel mogelijk verantwoordelijkheid geeft aan je puber en zorgt dat je puber zo zelfstandig mogelijk de planning doet) een planning, waarbij je ook een tijdsplanning maakt. Let er hierbij op dat leerwerk het beste onthouden wordt als het over meerdere dagen verspreid wordt en dat je puber elke 45 minuten echt even iets anders moet gaan doen. Wissel de vakken af. Het is beter om 3 dagen achter elkaar 10 minuten aan een vak te besteden dan in 1x een uur!

Het inplannen van huiswerk heeft veel meer voordelen:

  • leerwerk dat over meerdere dagen verspreid wordt, wordt beter onthouden
  • meer structuur en beter overzicht voor de leerling
  • huiswerk wordt niet opgespaard waardoor er ineens teveel huiswerk blijkt te zijn dat niet af komt door de hoeveelheid
  • door de duidelijke planning komt er regelmaat in het maken van huiswerk -> gewenning
  • het is voor iedereen duidelijk wanneer van jou als ouder verwacht wordt dat je overhoord (LET OP: hou je feedback bij overhoren wel altijd positief!)

Kortom: een agenda en goede planning is dus een MUST. Leg dit ook in een open gesprek uit aan je puber. Regelmaat zorgt voor minder veel werk, minder stress en meer vrije tijd!

TIP 7: Laat je puber zelf problemen oplossen

Als ouder zul je wellicht geneigd zijn dit voor je puber te doen. Regels uitleggen, wijzen op de regels, herinneren aan de consequenties, in de gaten houden wanneer de proefwerken zich aandienen, mails van docenten checken en je puber hieraan herinneren. Doe dat vooral niet! Voor pubers is het van groot belang dat ze deze controlerende functie zelf op zich gaan nemen. Merk je dat afspraken niet gevolgd worden? Zeg dan tegen je puber "ik merk dat er iets niet volgens de afspraak gaat" en laat je puber zélf nadenken over welke afspraak gemist is. Komt er een proefwerkweek aan? Laat je puber dan zélf een plan maken voor het leren van alle lesstof. Is er een vraag of conflict met een docent, is er iets op school gebeurd waarvoor een actie op zijn plek is? Laat je puber dan zélf nadenken over de oplossing.

TIP 8: Plan een vast moment in de week 

Plan een vast moment in de week om het huiswerk te plannen en de afspraken te evalueren. Zorg vooral dat je tijdens dit moment zoveel mogelijk open vragen stelt waarop jouw puber zelf het antwoord kan geven. Zo draag je steeds meer de verantwoordelijkheid over aan je puber.

 

Lukt het nog even niet om er samen uit te komen? Wegwijs kan daarbij ondersteuning bieden. Wij bieden kortdurende trajecten, waarbij de leerling en ouder op maat geholpen worden met het op de rit krijgen van het schoolwerk, maar wij bieden ook structurele huiswerkbegeleiding op basis van LEREN LEREN.

De kortdurende trajecten bestaan uit 4 tot 8 bijeenkomsten waarin de leerling de LEREN LEREN Methode aangeleerd krijgt, hulp krijgt bij het gebruik van de huiswerkplanner en tips krijgt over welke manier van leren het beste bij de betreffende leerling past. Kosten voor dit traject v.a.: € 290,= incl. BTW

Voor de regelmatige, dagelijkse of wekelijkse begeleiding, bestaat de huiswerkklas. Tijdens de huiswerkklas leren de leerlingen omgaan met de planner, nemen we de planning met hen door, bespreken we waar ze tegenaan lopen bij het maken van huiswerk thuis, overhoren wij, leren wij ze technieken aan die ervoor zorgen dat ze makkelijker leren en maken zij het huiswerk dat voor die dag gepland staat. De huiswerkklas wordt geleid door een Jeugd Breincoach en LEREN LEREN specialist en wordt aangeboden vanuit onze praktijk aan de Johan de Wittlaan 83 te Uithoorn. Voor prijzen en abonnementen kunt u hier klikken. 

 

Concentreren kan je leren!

Passend Onderwijs
Leerlingen die zich goed kunnen concentreren behalen ook betere schoolprestaties, leerde ik onlangs op een training die ik mocht volgen. Dat klinkt logisch. We zien een toename van leerlingen met uiteenlopende problemen binnen het regulier onderwijs. Met de komst van het passend onderwijs is de zorgplicht voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben bij de scholen gelegd. Leerlingen zouden op deze manier zo goed mogelijk worden voorbereid op een vervolgopleiding en op een plek in de samenleving. In de praktijk zien we echter dat veel ven deze kinderen juist ondersneeuwen, o.a. omdat de leerkrachten overladen worden met neventaken en voor overvolle klassen staan. Waar halen zij de tijd nog vandaan om de aandacht te besteden aan deze kinderen?

Concentratiemoeilijkheden
Veel van deze leerlingen hebben, naast moeilijkheden thuis, gedrags- of leerproblemen, ook moeilijkheden in de concentratie. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Er is sprake van concentratiemoeilijkheden als de leerlingen zijn of haar aandacht niet goed, niet lang of niet intensief genoeg op een bepaalde prikkel kan richten. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen concentratiebelemmeringen en concentratiestoornissen. Kort gezegd gaat het bij de concentratiebelemmering om factoren van buitenaf die ertoe bijdragen dat het kind een minder goede concentratie heeft. Er zijn een hoop factoren die hierin een rol spelen. Denk maar eens aan een scheiding in het gezin, maar ook kleinere zaken als een ruzie die vooraf gaat aan het maken van een taak of faalangst. Een leerkracht die saai of chaotisch is waardoor luisteren lastiger wordt of een hoge temperatuur in de klas. Allemaal factoren die een rol spelen bij de concentratie. De concentratiestoornissen zijn de gediagnosticeerde stoornissen waarbij een regulatiestoornis in de hersenen is geconstateerd. Hierbij kun je denken aan ADHD, ADD of vormen van autisme.

Concentreren kun je leren!
Op het eerste gezicht zou je misschien zeggen dat concentratiestoornissen moeilijker op te lossen zijn dan concentratiebelemmeringen. Bij de laatste categorie neem je de belemmering weg en klaar is Kees. De stoornis is niet op te lossen, dat zit in de hersenen. Gelukkig ligt dat wat genuanceerder. Voor beide 'groepen' geldt: oefening baart kunst. Veel oefenen is dus belangrijk. Er zijn talloze manieren om de concentratie te oefenen en te verbeteren. Elke vorm vraagt wel weer een andere benadering. Je kunt je voorstellen dat het werken aan een betere prikkelverwerking niet perse de oplossing zal zijn voor een leerling die zich minder goed kan concentreren als gevolg van een scheiding thuis en omgekeerd dat de overprikkelde leerling weinig baat zal hebben bij het leren omgaan met een scheiding.

Fases

Het verbeteren van de concentratie bij leerlingen gaat gefaseerd. We starten met bekijken waar het probleem vandaan komt (fase 1). Ik maak als professional gebruik van een signaleringslijst waarop vrij snel en duidelijk belemmerende factoren naar voren kunnen komen. School- en thuisobservaties behoren dan tot de mogelijkheden. Wanneer duidelijk is welke belemmerende factoren en/of stoornissen een rol spelen kan gericht worden gezocht naar oefeningen die met het kind gedaan kunnen worden (fase 2). De beste en meest effectieve oefeningen zijn oefeningen in spelvorm die goed aansluiten bij de belevingswereld van het kind. In de laatste fase is het belangrijk dat er zoveel mogelijk en op een zo gevarieerd mogelijke manier, wordt geoefend met de nieuw aan te leren kennis en kunde (fase 3). In fase 1 en 2 kun je je laten ondersteunen door een professional. Fase 3 kun je grotendeels, waar gewenst onder begeleiding, zelf doorlopen met je kind.

Planning schooljaar 2017/2018

Met ingang van schooljaar 2017/2018 staat er alweer een aantal workshops voor ouders en onderwijsprofessionals en trainingen voor leerlingen van 9 - 12 en voor leerlingen vanaf 12 jaar gepland.

Particulieren: Heb je interesse in dit onderwerp voor jezelf als particulier? De kosten voor deze begeleiding kunnen veelal betaald worden vanuit het PGB. Weet je niet of je hier recht op hebt? Vraag dat dan na bij het Sociaal Loket van de gemeente waar je woont. Een individueel fase 1 en 2 traject (incl. school- en thuisobservatie), waarin de leerling in de meeste gevallen zeer goed op weg geholpen is, kost ongeveer € 400,=. We bespreken altijd vooraf met de ouders welk traject geadviseerd wordt en wat de kosten zullen zijn. Zo kom je dus niet voor verrassingen te staan.
Scholen: Voor scholen verzorgen wij workshops en trainingen op maat. Neem hiervoor gerust contact met ons op via ons contactformulier of via mail.

 

Onze jaarplanning vind je via deze link

“Denk niet aan het roze olifantje”

"Denk niet aan het roze olifantje"

En ja hoor.... waar denk je aan? Precies, een roze olifantje!

Bij SLAPELOOSHEID bijvoorbeeld, je valt maar niet in slaap, blijft piekeren en dan komt daar ook nog de gedachte bij dat het toch echt niet handig is als je niet voldoende slaapt, want morgen moet je nog zoveel... De klok tikt verder. Elke 10 minuten realiseer je je dat de klok weer dichter naar het moment toe is gekropen dat je op moet staan. Tergend. Je kunt de slaap maar niet vatten en de irritatie en piekergedachten winden zich tot een kluwe in je hoofd.

OVERSPANNENHEID, jij toch niet?? Je kon altijd de hele wereld aan! Hoe kan het nou juist jou overkomen? Je vecht ertegen, maar het wint van jou. Teleurgesteld, lusteloos en te moe om verdrietig te zijn plof je op de bank. Dit wíl je niet! Je laatste energie schenk je aan piekeren: Waarom ik? Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ben ik wel echt overspannen of stel ik me gewoon aan? Kan ik echt niet even dat stapje harder zetten? Niemand begrijpt me, ze vinden me vast overdreven.

"Denk niet aan het roze olifantje". Ergens niet aan willen denken werkt juist averechts. Het frustreert, maakt verdrietig en leidt af van het doel dat je eigenlijk wilde bereiken.

In slaap val je niet wanneer je jezelf verwijten maakt (nu slaap ik nog steeds niet, terwijl de wekker zo al gaat!) of je de minuten aftelt. Minuten aftellen kan alleen als je je ogen open hebt en in het licht van een klok kijkt. Daar is nog nooit iemand van in slaap gevallen. Hou je ogen dus vooral dicht en laat de gedachten die er zijn komen en gaan, zonder daarover een oordeel te vellen. Natuurlijk is dat lastig, maar oefening baart kunst. Ergens niet aan mogen denken is veel lastiger dan het laten zijn wat het is. Je zult zien dat je sneller in slaap valt als je ontspant en jezelf niets verwijt of oplegt en het laat zijn wat het is. Niet stiekem toch op de klok kijken hoor ;-).

Voor overspannenheid en angsten geldt in feite hetzelfde. De angst voor de angst is vaak groter dan de angst zelf. Soms zijn dingen even wat ze zijn. Bij de burn-out begeleiding hoor ik elke cliënt zeggen dat de mate van uitputting en grenzen waar zij tegenaan lopen totaal niet bij hen past. Ze vechten ertegen. Ik moet toch wel gewoon mijn huishouden kunnen doen? Ook hier komt het roze olifantje weer voorbij in de porseleinkast. Het niet kunnen voltooien van een huishoudelijke taak wekt frustratie en irritatie op, het geeft een slecht gevoel over de persoon en zijn of haar mogelijkheden en veerkracht. En dat gevoel, kost weer een hoop energie. Wat je dus al niet had. En dus gaat de volgende taak zo mogelijk nog waardelozer.

Het roze olifantje wint. Daar ga je, uitgeput en diep teleurgesteld in jezelf. Op dat moment ontstaan ook vaak angsten, die, door het inmiddels bekende roze olifantje, ook weer vakkundig ontkend worden en daardoor steeds heviger aanwezig zijn. Je vindt dat het overdreven is, al voel je de angst wel, maar je wíl het niet voelen. Angst voor sociale gelegenheden, om de straat op te gaan, terug te keren naar je werk. Het kost grote moeite en bakken energie om telkens weer dat te doen waar je eigenlijk bang voor bent. Maar je moet! Het kan toch niet zo zijn dat je echt bang bent? Je moet die doodgewone dingen toch gewoon kunnen, net als ieder ander?

Pas als het gevecht tegen het 'niet mogen denken' of 'niet mogen voelen' wordt opgegeven ontstaat ruimte voor rust en het opnieuw kunnen bouwen aan de basis. Acceptatie, durven kijken en luisteren naar jezelf en het loslaten van het oordeel van jezelf en van anderen over jou, kunnen de kluwe in je hoofd doen ontwarren. En of dat makkelijk is? Het is verschrikkelijk moeilijk. Er is misschien wel een heel leven voor nodig om die rust te kunnen bereiken. Toch hoop ik dat telkens als je jezelf iets oplegt, iets dat je niet mag denken, voelen of doen, dat je even aan het roze olifantje denkt en je realiseert dat je juist aan het roze olifantje denkt, als je er niet aan wil denken.

van samen werken naar SAMENWERKEN

Van samen werken naar SAMENWERKEN

SAMENWERKING

Met ingang van 1 mei 2017 zijn Wegwijs Counselling & Coaching en AaBbCc Ondersteuning Onderwijsinstellingen de samenwerking aangegaan. Zowel op het gebied van kennis als werkwijze vullen wij elkaar op een bijzondere wijze aan. Het inzicht in de Belbin teamrollen heeft ons doen beseffen op welke manier en met welke kwaliteiten wij elkaar versterken. Dit mooie inzicht willen wij, met onze Belbin Team Toppers Training, met teams delen.

BELBIN TEAMROLLEN

Basisgedachte van de Belbin Team Toppers is leren omgaan met verschillen. Inzicht geven in de eigen talenten en die van anderen met als insteek: iedereen doet ertoe! Juist de diversiteit van een team maakt het effectief. Uit de onderzoeken van Belbin blijkt dat mensen meer zijn dan de som van hun individuele prestaties. In relatie met anderen komen unieke talenten en capaciteiten naar boven die zeer waardevol zijn voor de sfeer, de werkwijze en de effectiviteit van de groep. Tegelijkertijd heeft iedereen gedragsvalkuilen. Als iemand zich zijn natuurlijke teamrollen bewust wordt, zal hij zich ontwikkelen en productief maken in de samenwerking met anderen.

Met deze training krijg je, naast inzichten in jouw eigen rol, ook tools in handen om deze methode toe te passen in jouw team of klas.

De training is interactief en bedoeld voor groepen van minimaal 6 en maximaal 24 teamleden.

BASIS DENKSYSTEMEN

Naast de Belbin Team Toppers Training heeft onze samenwerking ook de training Basis Denksystemen voortgebracht. Het accent van deze dag ligt op het verkrijgen van inzicht in de manier waarop jij en je collega’s informatie verwerken. Dit inzicht verstevigt en verbetert de onderlinge samenwerking en de daarmee samenhangende communicatie.

Deze training is geschikt voor projectteams, managementteams, directieteams, afdelingsteams en ondernemingsraden van 6 tot 24 personen. Tevens is deze training individueel te volgen. Het accent ligt dan op persoonlijke ontwikkeling en bewustwording.

Wil je meer informatie of een reservering maken, kijk op onze website www.belbinteamdag.nl

ACTIE: DE EERSTE 4 INSTELLINGEN OF BEDRIJVEN DIE ZICH AANMELDEN ONTVANGEN EEN KORTING VAN 20% OP DE GEHELE TRAINING*
*bij inschrijvingen vóór 1 augustus 2017

“Van samen werken naar SAMENWERKEN”

Meervoudige intelligentie – waar ligt jouw kracht?

Meervoudige Intelligentie Theorie

In 1983 introduceerde de Amerikaan H. Gardner de Meervoudige Intelligentie Theorie. Binnen deze theorie wordt er vanuit gegaan dat elk mens over elke van de 8 door hem vastgestelde vormen van intelligentie zou beschikken. De ene vorm zou meer ontwikkeld zijn dan de andere. Er is veel kritiek op de theorie, ongetwijfeld terecht. Toch vind ik het onderwerp wel interessant. Want ook binnen het onderwijs zien we leerlingen die, ondanks vele talenten, niet kunnen laten zien wat ze in huis hebben.

Hoe komt dat nou? Laten we eerst eens kijken naar de intelligentie vormen die Gardner onderscheidde:

Visueel-ruimtelijke Intelligentie

Herken je jezelf of je zoon/dochter in één of meer van deze beschrijvingen? Ik zie een hoop terug in de leerlingen die ik mag begeleiden tijdens de LEREN LEREN trainingen, maar ook in mijn eigen kinderen en in mezelf. Op school wordt met name een beroep gedaan op de verbaal linguïstische intelligentie en op de logisch mathematische intelligentie. Blink je hier in uit, dan zullen je cijfers dat waarschijnlijk ook laten zien. Mensen met een sterker ontwikkeld visueel-ruimtelijke intelligentie bijvoorbeeld mogen dan wel prachtige creaties kunnen maken, fantasierijk zijn en een goed overzicht hebben over de problematiek waar ze voor staan, daar hebben ze helaas niet altijd wat aan op school. En dat is doodzonde. Natuurlijk, in het leven draait een hoop om taal, begrip van taal, goed kunnen luisteren, je aan een opdracht kunnen houden en orders uitvoeren. Maar het is dan ook niet gezegd dat mensen die deze skills minder goed ontwikkeld hebben dat niet kunnen leren. Daarbij komt dat goede teams juist gevormd worden door een diversiteit aan persoonlijkheden, kwaliteiten en kennis. Met andere woorden, we leiden leerlingen op als talige leerlingen, terwijl we later, in het bedrijfsleven, juist zo gebaat zijn bij de diversiteit!

Associëren

Ik zie fantastisch leuke kinderen die erbarmelijk slecht scoren op de cito. Deze kinderen hebben vaak één ding gemeen: ze kunnen associëren als de beste! Associëren is het kunnen leggen van verbanden, het verbinden van een woord aan een bepaalde gedachte of beeld. Zeg jij het woord "ZON" en zij zijn in gedachte al op vakantie. Of noem het woord "KLOK" en de koffietijd, het journaal, de boodschappenlijstjes en de afspraak bij de buren flitst aan je voorbij. Misschien voor sommige van mijn lezers wel herkenbaar.

Stel je voor: je bent een visueel ingesteld kind en je krijgt een vraag uit de cito toets voorgelegd. Onder deze vraag staan 4 antwoorden - A B C of D. Multiplechoice dus. Je leest de vraag. Allerlei gedachten komen in je op. Bij het eind van de vraag gekomen is het begin van de vraag allang verbasterd tot een herinnering, een beeld of een fantasie. Dan komen nog de antwoorden. Bij het lezen van de antwoorden is de essentie van de vraag dus al aangepast naar jouw eigen beeld. Er is vast een antwoord dat enigszins past bij dit beeld. Of nou ja, niet helemaal, maar het gedoe om die vraag weer te lezen... we kiezen liever een 'ongeveer-goed-antwoord'. Niet erg handig natuurlijk. En zo wordt een verkeerd antwoord aangekruist. Niemand vraagt zich af hoe het kind tot dit antwoord gekomen is. Het is gewoon FOUT.

Kwaliteiten

Juist deze kinderen kunnen leren hun talent, het associëren, in te zetten om de taal beter te leren begrijpen. Wanneer zij hetgeen ze lezen of horen gaan tekenen (taal omzetten in beeld) bijvoorbeeld, krijgen de woorden ineens een andere, duidelijkere betekenis en worden ze grijpbaar. Door de verschillende vormen van leren (talig en visueel) te combineren en door gebruik te maken van je kwaliteiten kun je ook op de andere intelligentiegebieden bijleren en beter worden. En dat verdient ieder kind! Want echt, ieder kind is mooi, uniek en talentvol.

Ik zie elke dag weer, dat ieder mens, zowel volwassenen als kinderen, zijn of haar eigen kwaliteiten heeft. Als we ons daar nu eens meer bewust van zouden zijn en er ook bewust van zijn dat alle mensen om ons heen dus ook anders zijn dan wij. Dat iedereen zijn of haar eigen talenten heeft. Dat iedereen vanuit dit talent de mogelijkheid heeft bij te leren op de vlakken waar hij of zij minder talent voor lijkt te hebben. En als we nou eens gebruik zouden maken van de talenten van onszelf en van mensen in onze omgeving. Zou de wereld er dan niet een stuk mooier uit zien? Wat de wereld zo bijzonder maakt en de samenwerking zo uniek is juist dat elk mens anders is. Laten we ons daar bewust van zijn en de ander gaan zien in zijn talent, in plaats van in zijn beperkingen.

Stel je toch eens voor dat we allemaal van brood bakken zouden houden en daarin zouden uitblinken. Wie zou er dan nog zorgen voor beleg?

Herken jij jezelf in één of meerdere van de door Gardner beschreven intelligenties of wil je iets anders kwijt over dit onderwerp? Laat een bericht achter onder deze post. Ik ben benieuwd waar jullie je in herkennen!

Hartelijke groet,

Jantien Roël

 

 

Omgaan met een autoritaire leidinggevende

Een leidinggevende die deze 'tegeltjeswijsheid' niet kan waarderen, de grap er niet van kan inzien... het komt veel voor. Kortgeleden sprak ik iemand die een dergelijke tekst boven zijn bureau had opgehangen. Grappig bedoeld. Zijn baas griste het zodra ze het zag van het prikbord af en verbood het nog op te hangen. Hij heeft het zo gelaten. Uit angst problemen te krijgen, uit angst gedoe te krijgen, een aantekening in zijn dossier, strenger in de gaten te worden gehouden. Hij is al vaker aangesproken op dingen. Werk dat niet goed in het systeem zou zijn gezet, terwijl hij zelf een heel andere mening was toegedaan; zaken die hij volgens het protocol had afgehandeld maar waarbij de leidinggevende hem op de vingers had getikt omdat het niet conform het nieuwe (niet eens rondgestuurde) protocol was geweest. Sinds deze leidinggevende bij het bedrijf was komen werken had hij al het gevoel dat hij met 1-0 achter stond. Hij liep op zijn tenen en nog was het niet goed genoeg. Overigens was hij niet de enige waarbij ze zo deed. Dat gaf dan in elk geval nog een beetje moed, maar leuk was het niet. En vindt maar eens een andere baan als je 55 bent! Dus zomaar weggaan, is ook geen optie.

Het gebeurt niet zelden dat een leidinggevende niet begrijpt wat het is om een team draaiende te houden, dat de voeding voor teams verbinding is. En verbinding ontstaat door gelijkwaardigheid, inzet, vertrouwen, respect, erkenning en waardering. Bang om de touwtjes uit handen te verliezen willen leidinggevenden nog wel eens hun macht laten gelden. Sommigen zijn bang voor verlies van hun baan, waardoor ze kennis en ervaring niet willen delen met anderen. Zij blijven liefst zo lang mogelijk onmisbaar binnen de organisatie en zien daarbij het team- en bedrijfsbelang over het hoofd. Sommigen zijn van nature arrogant of narcistisch en scheppen er genoegen in anderen op hun fouten te wijzen. Sterker nog, zij scheppen er genoegen in, kleine foutjes van medewerkers tot grote grove nalatigheid te upgraden. Zij vertellen een ander graag dat zij het veel beter hadden gekund, maar door de drukke leidinggevende baan geen tijd hebben om die medewerker steeds te moeten controleren.

Leidinggevende kun je worden door op een baan te solliciteren. Een goede leidinggevende kun je echter niet zomaar worden. Dat moet een deels in je zitten. Je moet open staan voor het zoeken naar verbinding en je moet vooral bereid zijn in dienst van het geheel te functioneren. Een echte leider laat medewerkers groeien, haalt het beste in hen boven en is betrokken bij zijn team.

Nu terug naar onze 55-jarige werknemer met de 'razende leidinggevende'. Wat moet hij doen? Moet hij zijn leven bang zijn om zijn baan te verliezen, omdat de leidinggevende hem kwetst, minderwaardig behandelt en hem steeds onderuit probeert te halen? Moet hij zo door gaan, op zijn tenen blijven lopen en het risico nemen ruim voor zijn pensioen met een burn-out te moeten kampen?

Daar waar de leidinggevende naar verbinding had kunnen zoeken middels de 6 genoemde eigenschappen, zou de werknemer hetzelfde moeten doen. We zijn snel geneigd gedrag van de ander te spiegelen. Worden we niet gelijkwaardig behandeld, dan stellen we ons ook niet gelijkwaardig op. Kleineert de leidinggevende je, dan zullen we ons minder gaan inzetten voor het bedrijf. Krijgen we geen erkenning en waardering, dan voelen we ons ondergewaardeerd en gaan we daarnaar handelen. Of juist nog meer je best doen om maar op te vallen of toch die salarisverhoging te krijgen. Met dit gedrag geven we voeding aan de autoritaire of narcistische leidinggevende. Door verminderde inzet heeft de leidinggevende meer recht om te zeggen dat je je onvoldoende inzet. Zet je je juist extra hard in, dan loop je aan jezelf voorbij, met als gevolg op de langere termijn overbelasting, concentratieproblemen en het maken van fouten.

Pas wanneer je je realiseert dat je gedrag spiegelt kun je ook bewust omgaan en kiezen voor gedrag dat beter bij jou past. Zie jezelf als gelijkwaardig, als belangrijk onderdeel van het team. Zet je in volgens jouw kunnen, volgens jouw normen en waarden. Volg de werkzaamheden waar je goed in bent en durf vragen te stellen wanneer je iets niet weet. Behoud het vertrouwen in jezelf en in de teamleden. Meestal zijn er meer mensen die last hebben van de autoritaire of narcistische leidinggevende, spiegel jezelf aan hen, niet aan die leidinggevende. Vertrouw erop dat je met hen het werk kunt doen zoals dat gedaan moet worden. Behoud het respect voor jezelf, blijf kijken naar de realiteit, jouw realiteit, niet die van jouw leidinggevende.

Tot slot: erkenning en waardering. We denken vaak dat de enige erkenning en waardering de schouderklop en het salaris is. Niets is minder waar. Natuurlijk koop je geen brood met zelf-erkenning en zelf-waardering. Toch is dat uitgangspunt, jezelf erkennen en waarderen, uiterst belangrijk. Wanneer jij je onderdrukt voelt, jezelf niet meer waardeert en bij de pakken neer gaat zitten zal een oplossing voor het probleem dat je ervaart verder weg zijn dan ooit. Welk ander bedrijf zou zo'n werknemer willen aannemen? Het is dus zaak dat je je rug recht, zowel naar je leidinggevende toe als naar jezelf. Recht je rug, geef jezelf de waardering en het respect en kom op voor jouw belang.

Je kunt nu eigenlijk uit 2 smaken kiezen: blijven of gaan. Blijf je (om welke reden dan ook), berust daar dan in en laat dan het gedrag van die leidinggevende niet tot je komen. Zorg dat het je niet raakt. Heb vertrouwen in jezelf, stel jezelf een haalbaar doel en laat niets of niemand jouw doel en de weg er naar toe saboteren. Verlaat je het bedrijf en vind je een andere baan? Zorg dat je het gif niet te lang met je meedraagt en start met een frisse blik. We dragen allemaal 2 rugzakken mee; 1 met mooie, fijne herinneringen en 1 met slechte, verzwarende herinneringen en gebeurtenissen. Leg je zware rugzak af en toe even neer, kijk ernaar en bedenk voor welk van de verzwarende emoties of herinneringen het tijd is om achtergelaten te worden.

Langzaam wordt de rugzak lichter

De levensmiddag gaat voorbij

En bij het vallen van de avond

Werpt men de last opzij

Timemanagement; 4 simpele stappen naar meer kwaliTIJD

ME-TIME

We hebben het druk. Allemaal! Alles moet tegelijk, alles moet nu, kinderen moeten naar sport, muziekles, bijles of anderszins lesjes, partijtjes of afspraken en laten we school vooral niet vergeten. Ondertussen moet je zelf je huishouden nog doen, je sociale contacten bijhouden, alle kapotte lampen en apparaten repareren in huis, de koelkast vullen en oja, werken. Er moet natuurlijk ook brood op de plank komen. Volgens een onderzoek waarover in 2014 werd geschreven in de Daily Mail (lees hier het onderzoek) zouden moeders zelfs maar 17 minuten per dag tijd hebben voor zichzelf. Deze tijd noemen we dan 'me-time'.

KwaliTIJD

Daar waar we ons 'vroegah' vooral bezig moesten houden met het zoeken naar eten (ook best stressvol kan ik me zo voorstellen) en een hut bouwen zitten we nu in onze eigen bubbel en vliegen we over de snelweg, doel onbekend. Waar gaan we eigenlijk heen? Wat willen we bereiken, met 3 sportclubjes, een schoon huis en een drukke baan? En waarom vinden we het blijkbaar belangrijker om steeds bezig te zijn met anderen en onszelf te vergeten? Eigenlijk een raar fenomeen, vind je niet? We zijn vooral bezig met anderen. Technisch gezien zou dat moeten betekenen dat er dan uiteindelijk net zoveel voor ons wordt gedaan als dat wij voor een ander doen. Dan zou de cirkel rond zijn. Helaas lijkt dat niet het geval. We rennen, vliegen en hebben het gevoel dat er maar bar weinig van terug komt. Tijd dus voor verandering! In dit blog geef ik 4 simpele manieren die ervoor zullen zorgen dat jij meer kwaliTIJD haalt uit jouw dag. Creëer meer tijd voor jezelf, zonder egoïstisch te hoeven worden of een ander te hoeven verwaarlozen.

MOET IK DIT NU DOEN?

Stel jezelf steeds als je merkt dat je het erg druk hebt de vraag 'moet ik dit nu doen?' Leg dan de klemtoon steeds op een ander woord in die vraag. MOET jij dit wel echt doen? Moet JIJ het persé doen of zou een ander het ook kunnen doen? Moet jij juist DAT doen, of kun je het ook anders doen? Zou je bijvoorbeeld in plaats van zelf 30 spiesjes met gezond fruit te maken voor de verjaardag van je kind ook lekker mandarijntjes kunnen uitdelen met getekende oogjes erop? Stuk sneller klaar, net zo leuk en net zo gezond! Moet je het NU doen of zou het ook op een ander moment kunnen? En moet je er echt iets voor DOEN of kun je het ook delegeren, bedenken of op een andere manier vormgeven? Wees je bewust van wat je doet en waarom je het doet. Met deze vraag ontstaat vanzelf een patroon van prioriteiten stellen.

MULTITASKEN

Iedereen die denkt dat hier het advies komt om te gaan multitasken komt bedrogen uit. Want door te multitasken gaat elke taak langzamer, met minder concentratie, lastige taken worden vermeden en het resultaat is ook niet om trots op te zijn. De hersenen kunnen die 2 taken simpelweg niet tegelijkertijd aan. Probeer de woorden in de afbeelding hiernaast maar eens te lezen, zonder je te vergissen met de kleur die het woord heeft. Onze rechter hersenhelft ziet de kleuren terwijl we met overwegend de linker hersenhelft lezen. Het blijkt lastig om die 2 dingen tegelijk te doen. Moeilijk hè? Weg met multitasken dus! Maar wat dan wel? Richt je op 1 taak tegelijk en doe dat met je volle aandacht. Vraag je aan je zoon of dochter hoe het was op school? Kijk dan niet ondertussen op je telefoon, maak geen boodschappenlijstjes in je hoofd, want het boodschappenlijstje is incompleet en het antwoord van je kind heb je maar voor de helft gehoord. Dat is voor jou niet leuk, maar voor de ander ook niet. Door aandachtig bezig te zijn met 1 taak zul je merken dat je beter in staat bent om meer kwaliteit te leveren. Dat geeft voor jou én voor anderen een heel fijn gevoel! Bovendien duren taken ongeveer anderhalf keer langer als je er niet met je volle aandacht mee bezig bent, dus je bespaart ook tijd!

ACHTERUIT INPLANNEN

Als je zo druk bent kom je er vaak pas op het laatste moment achter dat je nog even iets moet regelen of doen voor je afspraak van die dag. Alles op het laatste moment doen geeft ook weer extra stress. Nog even snel een kado'tje kopen voor dat partijtje, om half 6 snel boodschappen doen omdat je anders niets hebt om te koken of nog even snel voer halen voor het konijn dat al een paar dagen een dieet van gedroogde boterhammen en wortel eet. Daarom dit advies: ga achteruit plannen. Elke keer dat je iets in je agenda zet schrijf je erbij op welke dagen je daarvoor een bepaalde taak moet uitvoeren. Op woensdag is direct na school het feestje van Pietje, de maandag en dinsdag ervoor werk je, zondag zijn de winkels dicht, zaterdag zit je vol met sporten van de kinderen, boodschappen doen en alles wat nog meer op zaterdag belangrijk is. Vrijdag ben je vrij. Aha, een gaatje in de agenda!

Dan de volgende agenderings-tip: Zorg dat je alle 'voorbereidende werkzaamheden' zoals kado'tjes kopen voor vriendjes, een lampje kopen of andere kleine klusjes, clustert. Dat wil zeggen dat je ze dus allemaal op hetzelfde dagdeel in de agenda zet en uitvoert. Dan ben je uiteindelijk sneller klaar en heb je al die kleine dingetjes die normaal gesproken allemaal door je hoofd vliegen als 'moet nog gebeuren' gedaan óf ingepland zodat ze niet meer in je hoofd hoeven rond te zwerven.

TOT SLOT

En dan komen we tot slot eindelijk op het puntje 'me-time'. Het lijkt een eng woord, maar oh wat is het belangrijk! Want in de tijd waarin we aandachtig bezig zijn met wat we zelf leuk, fijn of prettig vinden kunnen we echt gaan ontspannen. En dát is dan weer nodig om al die klussen die we moeten doen sneller, effectiever en efficiënter uit te kunnen voeren. Tijd voor jezelf moet je inplannen. Dat zorgt ervoor dat je er echt voor gaat zitten en er echt even van kunt genieten. Hiervoor zijn 2 dingen nodig: tijd in de agenda en voorwaarden. Voorwaarden die voor jou van belang zijn om zo optimaal mogelijk van jouw tijd te kunnen genieten. En die voorwaarden zijn voor iedereen anders. Heb je tijd nodig zonder mensen of kinderen om je heen? Plan die tijd dan wanneer iedereen van huis is (of slaapt) of zorg dat je afspraken maakt met je huisgenoten dat ze je niet storen. Geeft een lekkere warme bak thee voor jou het gevoel dat je echt even kan ontspannen? Pak dan een warme bak thee en zorg dat de omstandigheden voor jou ideaal zijn.

Aandacht voor datgene dat je doet is het sleutelwoord. Aandacht voor anderen, aandacht voor je taak en aandacht voor jezelf. Zo is de cirkel dan toch weer rond!

Vind jij het leuk om de blogs van Wegwijs te ontvangen in je mail? Abonneer je dan op ons blog en ontvang alle nieuwe berichten rechtstreeks in je mail! 

Beter leren; Paivio’s Dual-Coding Theory

De theorie van het dubbel coderen

In 1971 presenteerde Allan Paivileren-leren-tekenen-helicoptero de Dual-Coding Theorie, de theorie van het dubbel coderen. Informatie wordt beter onthouden wanneer het zowel verbaal als visueel wordt aangeboden.

Informatie die verbaal wordt aangeboden wordt tijdelijk opgeslagen in de fonologische lus, dat onderdeel uitmaakt van ons werkgeheugen. Het visuospatieel kladblok, ook onderdeel van ons werkgeheugen, slaat visuele informatie op. Denk hierbij aan gezichten of beelden. Het Centraal Executief Systeem, dat als overkoepelend systeem over het verbale en het visuele systeem wordt gezien, vangt de informatie uit beide systemen op. Het ontvangt zo meer informatie over hetzelfde onderwerp. Hoe meer we associëren, hoe meer we van een onderwerp onthouden.

Spreekbeurt onthouden

Ben je wel eens naar een lezing geweest waarbij je alleen naar de spreker luisterde, zonder beeld, zonder iets te zien, voorbeelden? Vaak vinden we dat niet alleen dodelijk saai, maar slaan we er ook weinig van op. Wanneer er beeldend verteld wordt, dan vinden we het vaak al een stuk interessanter worden. We onthouden dan ook vaak meer, vooral de beelden die eruit sprongen. Wat er voor jou uitspringt en onthouden wordt ligt veelal ook aan wat jouw eigen ervaringen zijn uit het verleden. Wat voor de één tekenend is voor een bepaalde situatie doet voor de ander wat minder. Spreekbeurten in de klas zijn ook het leukste als er niet alleen verteld wordt, maar als je ook wat ziet en nog beter als je ook mag voelen en beleven. Zo had mijn zoon ooit een spreekbeurt van een meisje in de klas over koffie. Voor kinderen een weinig interessant onderwerp, zou je zeggen. Mijn zoon heeft het er echter nog steeds over. Het plaatje van de koffieplant en vooral de sterke smaak van de vers gezette Marokkaanse koffie, staan in zijn geheugen gegrift.

Associëren

gratis-stockfoto-112 gratis-stockfoto-115De truc zit in het associëren. Hoe meer je associeert, hoe beter je een onderwerp kan onthouden. Associëren is niets anders dan het in verband brengen van gedachten met een bepaald onderwerp. In het voorbeeld van de spreekbeurt over koffie, weet mijn zoon zich nu nog steeds te herinneren dat koffie ontstaan is doordat geiten van de rode bessen aten en daar energieker van werden. Het meisje had een foto laten zien van de koffieplant (rode bessen). Mijn zoon was verbaasd dat koffie van een plant kwam. Hij hoorde dus iets over het onderwerp (verbaal), hij zag er een foto bij (visueel) én hij had er een gevoel bij (verbaasd). En de geiten, die waren er vooral grappig bij en zodoende heeft hij dat onderdeel ook onthouden.

Waar denk jij aan als je de foto's hiernaast ziet? Lijken ze in enig opzicht op elkaar? Of verschillen ze juist heel erg? Elk mens zal hier een andere associatie bij hebben. Dat heeft te maken met jouw ervaringen uit het verleden, maar ook met één van de hersenhelften die bij jou misschien wel dominanter is.

Klein experiment

Bij mij thuis kost het de kinderen geregeld moeite om terug te halen wat ze op een dag gedaan hebben. Misschien ken je het wel, dat moment dat je aan tafel zit en jij geïnteresseerd vraagt 'wat heb je vandaag gedaan?' Deze vraag blijkt bij menig kind een veel te open vraag. Maar goed, desalniettemin was mijn missie om te kijken of ik toch een ander antwoord zou kunnen krijgen dan 'Weet ik niet'. We hebben in de ochtend, dus voor de dag begon, daarom een tekening gemaakt, van hoe we dachten dat de dag zou gaan lopen. Daarna hebben we er met geen woord meer over gerept. 's Avonds bij het eten stelde ik de vraag 'wat heb je vandaag gedaan?' En ja hoor, ik kreeg zowaar antwoord! De plaatjes die ze hadden getekend waren op het bord allang uitgewist, maar in hun gedachten konden ze die nog feilloos oproepen. Daar moet wel bij gezegd worden dat ik ze er even aan heb moeten herinneren dat ze de plaatjes konden oproepen ;-).

Kennis in de praktijk

De LEREN LEREN Methode is doordrongen van dit soort foefjes om beter te leren leren, maar ook beter te leren onthouden. En dat werkt! Door het associëren onthouden de kinderen bepaalde zaken beter. Tafels leer je op een andere manier memoriseren, haalt je kind letters door elkaar? Ook daar zijn fantastische oefeningen voor die jouw kind helpen om zich te herinneren of de b nou met de buik naar rechts of naar links was.

Voor bedrijven is de training Basis Denksystemen ontwikkeld. De teamleden maken op een leuke manier kennis met associëren, hoe werkt het bij jou? Hoe werkt het bij jouw collega's? En zo leer je jezelf en elkaar beter begrijpen. Je leert je eigen en de ander zijn/haar talenten kennen en in te zetten. Leuk hoor, dat leren!

Ben je geïnteresseerd in hoe we leren, hoe we beter kunnen leren en hoe we beter kunnen leren onthouden? Kom dan eens naar één van onze ouder/professional workshops, woon een presentatie bij of meld je kind aan voor de LEREN LEREN Training in Uithoorn. Meer informatie vindt je op de volgende pagina's:

leren-leren-workshop-volwassenenKlik hier voor informatie over LEREN LEREN voor kinderen en professionals en ouders die hun kind middels deze methode willen begeleiden

Klik hier voor informatie over Basis Denksystemen

Klik hier voor data van workshops, presentaties en trainingen

Meer informatie? Neem gerust contact met ons op via

e-mail: contact@wegwijscc.nl of telefonisch 06 - 828 470 62

“Pappen en nathouden in de zorg; dát is pas mensonterend”

Beslissingen in de zorg

In mijn werk kom ik geregeld in situaties terecht waarbij je een beslissing moet nemen: wel of niet de cliënt voorstellen om voor een beschermingsbewind te gaan, wel of geen melding te doen bij Veilig Thuis omdat er zorgen zijn, wat breek je, wat maak je. Jouw keuzes of adviezen kunnen voor mensen een deel van hun leven veranderen. In alle takken van de zorg kennen we dergelijke beslissingen. Is deze mevrouw dusdanig dement dat zij niet meer thuis kan blijven wonen? Maken we melding van dat die meneer zijn pillen vergeet in te nemen bij de huisarts of is het een incident?

Pappen en nathouden

Uit respect voor de persoon doen we ons uiterste best om onze cliënten zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen en functioneren. Zij het met wat hulp, van familie, buren en zorgverleners, maar we respecteren de vrijheid van onze cliënt. Terecht! Toch voel ik vaak de vraag opborrelen 'Wanneer bereiken we de grens. De grens waarbij het misschien wel juist niet meer respectvol is om iemand zelfstandig te laten functioneren?' Deze vraag is vaak onderwerp van gesprek tussen zorgverleners. Een opmerking van een collega zorgverlener heeft mij wel aan het denken gezet.

Zij zei: "Is pappen en nathouden in sommige gevallen niet mensonterender dan beslissingen nemen en zorgen dat deze mensen niet telkens de deksel van hun eigen onkunde op hun neus krijgen?"

In de pers

Gisteren las ik een artikel over een verpleeghuis dat, in overleg met familie, dementerenden op gezette tijden naar het toilet laat gaan (klik hier voor het artikel). Commotie alom. Mensonterend zou het zijn (volgens o.a. reacties van mensen op Facebook). De verpleging/verzorgenden van dit tehuis gaven echter aan dat deze mensen dusdanig dement waren dat zij een minuut nadat zij van het toilet kwamen dachten alweer te moeten. Voor de verzorging natuurlijk een onmogelijke taak om elke minuut iemand op het toilet te helpen. Gebruik van incontinentie materiaal wordt door familie vaak ook niet als prettig of zelfs als mensonterend ervaren. Het verpleeghuis kwam daarop met de oplossing voor een tijdschema voor de toiletgang. Soms moet je beslissingen nemen die mensonterend lijken als ze zo zwart op wit staan. Afkeurend oordeel van mensen tot gevolg. Ik vraag me af, is het niet mensonterender én onmogelijk als je diezelfde cliënt elke minuut naar het toilet laat gaan?

Mensonterend

Vragen wij ons nog wel af wat nu écht mensonterend is? Of oordelen we gewoon maar wat in het wilde weg? Daar waar 17 miljoen mensen zijn, zijn ook 17 miljoen meningen. Een lastig gegeven, vind ik. En elke zorgverlener staat regelmatig voor de keuze, doe ik die melding, die wellicht grote gevolgen heeft voor de betrokkenen, neem ik de beslissing om de cliënt te confronteren met het gat in de hand, begeleid ik zo'n cliënt naar de rechtbank voor beschermingsbewind, kijken we uit naar een plekje voor begeleid of beschermd wonen? Wát is nu precies mensonterend: doorgaan, het pappen en nathouden, zij het met ondersteuning, of een platvorm bieden waar vanuit de cliënt weer kan gaan opbouwen? Dilemma's in de zorg...

Heb jij een mening over dit blog, wil je hierover meepraten of heb je vragen? Stel ze gerust. Laten we dit onderwerp op een respectvolle wijze bespreekbaar maken. Want het is makkelijk om te oordelen, maar laten we nu eens stilstaan bij de mogelijkheden, de onmogelijkheden en de opbouwende ideeën om dit probleem, met elkaar, te tackelen.