Verhaal met een moraal “De Steenhouwer”

23 maart 2017 0 Door Wegwijs CC

De Steenhouwer

Er was eens een man die stenen uithakte uit een rots. Hij vond zijn werk veel te zwaar en elke dag weer droomde hij dat hij rijk was. Op een dag toen hij er weer vurig naar verlangde om rijk te zijn werd zijn droom plotseling werkelijkheid: hij was een rijk man!

Zo ging dat even goed, tot hij op een dag langs de kant van de weg stond toen de koning langs kwam in zijn prachtige koets. Was ik maar de koning, dacht de man ontevreden, dat zou nog mooier zijn. En plotseling was hij de koning.

Met veel ruiters en paarden reed hij in een gouden koets door zijn rijk. Maar de koning begon te klagen over de hete zon die zijn gezicht verbrandde. Ontevreden als hij was zuchtte hij en dacht ‘was ik maar de zon’. En onmiddellijk was hij de zon en straalde hij met zijn gouden stralen over de aarde.

Totdat er een wolk kwam die zijn warme stralen tegen hield. Ik wou dat ik zo machtig was als die wolk, dacht hij ontevreden. En zo werd hij een wolk en kon hij de stralen van de zon tegenhouden.

De wolk viel in grote druppels naar de aarde en het water stroomde woest over het land. Het water vernielde alles. Hij voelde zich oppermachtig, tot hij ontdekte dat de rosten nog machtiger waren dan het water. Toen werd hij kwaad. Als de rotsen sterker zijn dan water, dan wilde hij de rots zijn! En dat gebeurde.

Sterk en trots stond hij daar in de branding tot op een dag een man met een scherpe beitel en een grote hamer bij hem kwam. Hij hakte in de rots om van de rots stenen te maken. De rots was onder de indruk en dacht ‘was ik maar een steenhouwer’ en dat gebeurde.

Vanaf dat moment begreep de man de waarde van zijn werk en hij begreep dat alles en iedereen mooie en ook minder mooie kanten heeft. De man deed vanaf toen elke dag zijn zware werk en hij was tevreden.